Zaterdag, 25 mei 2024
Logo de Stadsruit

Cor Lecker, Marijke Gelens Lamdillion en het Project RISE

Nadat in 2019 de eerste plannen naar buiten kwamen over het project RISE, nieuwbouwplannen waar de Pompenburgflat onderdeel van is, brak er onrust uit bij de meeste bewoners. De onrust werd gevoed door angst onder sociale huurders die het gevoel hebben dat er in de stad geen plek meer voor ze is.

Tevens waren ze bang voor een mindere woning, hogere huur en gedwongen verhuizing. Protest werd o.a. geuit door grote spandoeken op balkons met een duidelijke boodschap: ‘Sloop ons niet’. “De bewonersvereniging heeft de keuze gemaakt om mee te praten en het beste voor hun bewoners er uit te halen.

De bewoners mogen niet de dupe worden van een zeer ambitieus plan. Het bestuur is zich terdege van bewust dat gedwongen verhuizing nooit leuk is en wil scherp in de gaten houden of alles wel volgens de regels plaats vindt”.

Ongeveer drie jaar later is de rust schijnbaar teruggekeerd en is het tijd om meer te weten over de ontwikkelingen rondom dit proces. Twee bestuursleden van de bewonersorganisatie Pompenburg zijn bereid hierover te vertellen.

Marijke Gelens Lamdillion is penningmeester van de organisatie. “Ik woon hier 23 jaar en kwam daarvoor vanaf de oplevering van dit complex op bezoek. Mijn oma en mijn moeder hebben hier gewoond vanaf het begin. Ook mijn dochter, broer en zus wonen hier. Allemaal hebben wij met veel plezier hier gewoond en blijven hier.

Na mijn pensionering 9 jaar geleden ben ik na 3 jaar in het bestuur gekomen. Ik let op de centen”. Cor: “En goed ook!!”. Cor Lecker woont sinds 1992 in Pompenburg. “Binnen drie maanden na mijn intrek werd ik gevraagd voor de bewonersvereniging, opgericht in 1984. Na een korte zittingsperiode werd ik in 1994 opnieuw gevraagd door de oprichter, eerst als penningmeester, vervolgens als secretaris. Vanaf 1995 tot nu ben ik voorzitter”.

Cor kijkt met voldoening terug op de afgelopen jaren. Hij is samen met Marijke heel tevreden met het bestuur. “Ieder bestuurslid doet mee naar eigen vermogen. De bewonersvereniging krijgt participatiegeld van wooncorporatie Havensteder. Bewoners kunnen lid worden van de vereniging voor € 8,00 per jaar.

Vroeger werden regelmatig uitjes georganiseerd maar door corona helaas twee jaar niet. Dit waren dagprogramma’s, 8.00u vertrek, een lunch, de dag afsluiten met een goed diner en ’s avonds om 22.00u weer thuis. Voorheen kregen wij een subsidiebijdrage van de Centrumraad, later Deelgemeenteraad Centrum. Omdat de regelgeving veranderde moesten wij daarna een touringcar nemen.

Je betaalde dan de volledige prijs. De bijdrage van bewoners bedroeg 15 tot 25 euro per persoon. De laatste jaren organiseren wij ook een kerstdiner voor bewoners die minder mobiel zijn, ziek zijn of niet veel meer weggaan. Enkelen ook van buiten dit complex. Dit doen wij samen met WMO RADAR.

Daarnaast organiseren wij bewoners- en informatieavonden, voorlichting en preventieavonden, AED cursus, de fotowandeltocht, gezamenlijke lunch met enige regelmaat en seniorensport op de maandagochtend onder begeleiding van fysiotherapeute.

Deze acties zijn belangrijk want wij moeten niet vergeten dat dit complex uit sociale huurwoningen bestaan. Veel mensen hebben geen volledige AOW of een klein pensioentje en gaan niet met vakantie Zij vinden deze sociale contacten waardevol  en maken graag gebruik van aangeboden activiteiten”.

Marijke en Cor zijn nauw betrokken bij de ontwikkelingen rondom het RISE project. RISE is het herontwikkelingsproject van die omgeving waarbij 1.300 woningen in 1 woontoren van ca. 250 meter en twee woontorens van 150 meter hoog worden gebouwd aan het Hofplein, Coolsingel en Pompenburg.

De woningen moeten samen met een hotel, kantoren, horeca en maatschappelijke functies bijdragen aan een levendiger Hofplein en verdichting van de binnenstad. De gemeente Rotterdam is samen met ontwikkelaar Red Company en Havensteder bezig met het herontwikkelingsplan.

Er komen minimaal 226 sociale huurwoningen in de toren aan de Coolsingel die het eerst gebouwd zal worden. Alle huidige bewoners van de Pompenburgflat mogen terugkeren naar de nieuwbouw. De ontwikkelaar zorgt in die tussentijd voor 56 passende woningen. Cor: “De mensen mogen tijdelijk verhuizen naar de Cooltoren.

Zij krijgen verhuiskostenvergoeding, ook bij terugkomst, dus twee keer.

De bewoners van 170 woningen die in een keer verhuizen naar Rise krijgen een keer verhuiskostenvergoeding. Mensen die naar een 4-kamerwoning moeten vanwege gezinsgrootte, krijgen de keus uit twee woningen die gekoppeld zijn of een woning elders. Niemand is verplicht. Iedereen gaat over voor dezelfde huur die hier wordt betaald.

Dit geldt zelfs ook voor de zogenoemde ‘scheefwoners’. Het zijn er een paar, bijvoorbeeld mensen die al heel lang hier wonen en die een pensioentje hebben opgebouwd. Zij gaan gewoon over omdat het een gedwongen verhuizing is. Dit is het resultaat waar wij tevreden mee zijn en hopen dat dit doorgezet kan worden naar de Gemeenteraad.

Er wordt bemiddeld met bewoners die uit vrije wil naar elders willen verhuizen en definitief niet terug willen keren. Zij krijgen de wettelijke vergoeding hiervoor en mogen nu al de keuze maken om van deze regeling gebruik te maken”.

Ondanks hun inzet in dit proces om er het beste van te maken kijken Cor en Marijke met gemengde gevoelens naar de toekomst. De sociale controle in de twee tegenover elkaar liggende vleugels van het huidige complex zal in de nieuwe toren gecompliceerder worden.

Cor geeft als voorbeeld de woontoren aan de Noordmolenwerf waar bewoners vaak niet eens hun buren kennen. In de Pompenburgflat hebben zowel Cor als Marijke een overzicht op de galarijen aan de andere kant. Als het nodig is kunnen zij met een sleutel gaan kijken wat er aan de hand is met de bewoner die persoonsgebonden alarm gebruikt en het bestuur een sleutel in bewaring heeft gegeven.

Marijke deed van de week de voordeur van een bewoner dicht nadat bleek dat niemand thuis was. In de toekomstige woontoren loop je niet alle etages af. Toch kijken zij met vertrouwen de toekomst tegemoet.

Met zes keer zoveel woningen als nu, de helft in het betaalbare segment en minstens 226 sociale huurwoningen midden in het hart van Rotterdam op een A-locatie geeft Rotterdam een juist voorbeeld hoe het moet en kan.

(CK)



Gerelateerde artikelen